รีวิวการ์ตูนค่ะ จากการ์ตูนชื่อเรื่อง เคียวชิโร่2030 จากผู้วาดเจ้าป่าทาร์จัง
ก็เคยสงสัยว่าเรื่องทาร์จังดังมาก ทำไมถึงไม่เห็นผลงานอื่นออกมาดังอีกบ้างเลยนะ ? เมื่ออ่านเรื่องอื่น ๆ ของเขาก็พอเข้าใจแล้ว เรทXกระฉูด มุขวนเวียนอยู่แถวอวัยวะขับถ่ายทั้งนั้น /ฮา กิ้งก่าถือเป็นแฟนงานของอ.คนนี้นะ ไม่ได้ตามทุกเรื่อง แต่อ่านเรื่องไหนของเขาก็รู้สึกว่าเพลิน สนุก
พระเอก เคียวชิโร่ หล่ออ่ะ ชอบแววตาตอนเข้าโหมดเครื่องจักรสังหาร
เรื่องเคียวชิโร่2030พึ่งได้อ่านวันนี้ ประทับใจจนอยากขอรีวิว เล่มแรก ๆ ชวนให้เข้าใจว่าข้าพเจ้ากำลังอ่านการ์ตูนH แต่หลัง ๆ จะเริ่มเข้าสู่ดราม่า การเมือง การปฏิวัติ ปรัชญาคุณค่ามนุษย์และการพยายามทุกวิธีทางของพระเอกนางเอกเพื่อมาพบกัน (เนื้อเรื่องหนักนะ แต่มุขฮาซกมกกล้าขัดซีนไคลแม็กซ์ของตัวเองทำให้เราอ่านได้เพลินเสมอ ฮา)
อารัมภบทนิดนึง
เรื่องกล่าวถึงโลกปี2030 หลังสงครามโลกครั้งที่ 3 ผลจากการถล่มขีปนาวุธใส่กันอย่างบ้าระห่ำทำให้ประชากรโลกส่วนมากล้มตาย พื้นที่อยู่อาศัยและพื้นที่เกษตรกรรมลดลงฮวบฮาบ ญี่ปุ่นที่ประกาศนโยบายป้องกันตัวเองเต็มกำลังในช่วงปลายสงครามทำให้ผ่านพ้นการล่มสลายของประเทศมาได้ ต่างจากจีนและอเมริกาที่หายจากหน้าประวัติศาสตร์ไปแล้ว ในภาวะหน้าสิ่วหน้าขวานของมนุษยชาติญี่ปุ่นได้เปิดศักราชใหม่ด้วยการนำของผู้นำเผด็จการที่มีนโยบายคัดสรรประชากรชั้นเลิศด้วยDNA
ก็เหมือนพล็อตที่เห็นกันจนคุ้นว่าการคัดสรรDNAทำให้เกิดชนชั้นของประชากร คือชนชั้นที่ถูกเลือกและชนชั้นที่ถูกทิ้ง ชนชั้นที่ถูกทิ้งจะถูกแยกออกไปใช้ชีวิตนอกซิตี้ เป็นแรงงานทำกสิกรรมในพื้นที่กักกันสร้างผลผลิตรับใช้รัฐบาลภายใต้การคุ้มกันเข้มงวด ใครฝ่าฝืนคือตาย
.
มาถึงส่วนของพล็อตที่ไม่เหมือนใครของเรื่องนี้ นอกจากชนชั้นที่ถูกทิ้งจะถูกแยกออกมาข้างนอก ยังแบ่งให้เพศชายและหญิงอยู่แยกต่างหากกัน ครอบครัวก็ถูกแยกตัดขาดกัน กลายเป็นมีเครื่องเวอร์ช่วลแมชชีนมารองรับกิจกรรมทางเพศของผู้คนแทน (จริง ๆ เครื่องเวอร์ช่วลมันสร้างจินตนาการให้ได้หลายอย่างนะ แต่ส่วนใหญ่จะเอาไปใช้ในทางกามา) ผู้คนที่ไม่มีอะไรให้หวังในชีวิตก็กลายเป็นเสพย์ติดเครื่องนี่กันงอมแงม วัน ๆ ทำงาน ปลูกพืช แล้วก็มาตุ้งแช่กับเครื่อง ง่ายต่อการถูกปกครอง
เคียวชิโร่ พระเอกเราเป็นชนชั้นถูกทิ้ง อาชีพตำรวจกิ๊กก๊อกที่เซ็กส์จัดตามสไตล์ของผู้วาดที่มีให้กับพระเอกของเขามาเสมอ (ฮา) วัน ๆ ไม่ทำอะไรนอกจากตระเวนจัดการพวกทหารหลงทัพกลางทะเลทรายและกลับมาหมกมุ่นกับเครื่องเวอร์ช่วลแมนชีนส่วนตัว ในโลกเวอร์ช่วลเขาเป็นซามูไรอยู่ในยุคเอโดะ มีสาวงามชื่อ"ชิโนะ"เป็นแฟนซึ่งจะทำอะไรกันทีไรก็ล่มปากอ่าวทุกที เคียวชิโร่มีชิโนะในโลกเวอร์ช่วลเป็นน้ำทิพย์ชโลมจิตใจมาตลอด 3 ปีโดยเชื่อสนิทว่าเธอเป็นแค่โปรแกรมคอมพิวเตอร์ และชีวิตเขาก็ผลิกผันเมื่อรู้ว่าความจริงแล้วชิโนะเป็นหญิงสาวที่มีตัวตนอยู่จริง
โดยปกติผู้คนที่พบในโลกเวอร์ช่วลจะเป็นโปรแกรมAIเท่านั้น คอมพิวเตอร์ศูนย์กลางของรัฐบาลสรรสร้างขึ้นให้เป็นสิ่งบำเรอกามกับพลเมือง แน่นอนว่าไม่มีใครสามารถติดต่อหากันได้ผ่านทางเครือข่ายนี้ ยกเว้น"ยูริก้า" หญิงสาวที่เป็นตัวจริงของชิโนะ ผู้มีอาชีพเป็นโปรแกรมเมอร์ให้กับรัฐ เธอตกหลุมรักเคียวชิโร่เช่นกันและปลงใจเป็นภรรยาหลังจากเคียวชิโร่รับรู้และยอมรับได้ว่าเธอผ่านชีวิตมาเช่นไร
"ยูริก้า"เป็นแม่สาวโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะ หุ่นดี อวบอึ๋มบ้ะ และเป็นชนชั้นที่ถูกทิ้ง(DNAชั้นต่ำ) ความสวยและเซ็กซี่ทำให้ชีวิตในกองทัพของเธอตกเป็นเครื่องบำเรอกามให้กับบรรดาผู้บัญชาการมาตั้งแต่อายุ 17 จำไม่ได้ละว่าอีท่าไหนเธอถึงไปสนใจเคียวชิโร่ในระบบเวอร์ช่วลแมชชีนได้ เธอลองสวมตัวเองเล่นเป็นAIเข้าไปรู้จักกับเคียวชิโร่และพบว่าแทนที่เขาจะย่ำยีเธอทันทีเหมือนuserชายทั่วไป กลับใช้เวลา 1 ปีเพื่อจีบเธอ 2 ปีเพื่อจูบแรกและ 3 ปีเพื่อขอเธอเป็นแฟน
การ์ตูนเรื่องนี้เริ่มเล่าช่วงที่สองคนคบกันในโลกเวอร์ช่วลมาได้ปีที่ 3 นี่แหล่ะ พระเอกนางเอกพยายามตื๊ดกันหลายครั้งแต่พระเอกล่มปากอ่าวทุกที จนมารู้ว่านางเอกมีตัวตนจริงของพ่อคุณถึงหลั่นล้าทำงานขึ้นมาได้ (ฮา)
.
.
ต่อไปสปอยล์นะคะ
.
.
.
.
.
.
ยูริก้า "เธอจะรับผู้หญิงสำส่อนอย่างฉันเป็นภรรยามั้ย ?"
เคียวชิโร่ "แล้วเธอจะรับฆาตกรอย่างฉันเป็นสามีรึเปล่า ?"
.
.
.
.
เป็นบทพูดในช่วงสุดท้ายของเรื่องที่จบอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง ได้พบและอยู่ด้วยกันในที่สุด ตลอดเรื่อง 2 คนอยู่แยกจากกันตลอด พระเอกทำงานลาดตระเวนอยู่ทะเลทรายตอนกลางของประเทศ นางเอกทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์อยู่ในฐานทัพใต้ดินของรัฐบาลที่ได้ชื่อว่าการป้องกันเข้มงวดที่สุดทางภาคเหนือ เมื่อเคียวชิโร่รู้ว่าชิโนะคนรักเขามีตัวตนจริง เขาก็ตัดสินใจลุยเดี่ยวขึ้นเหนือเพื่อไปชิงตัวเธอออกมาทันที นี่มัน mission impossible (ฮา)
อ่านไปเรื่อย ๆ เรื่องจะเฉลยว่าพระเอกเป็นเครื่องจักรสังหารที่น่ากลัวที่สุดคนหนึ่งของกองทัพ ฝีมือดาบล้ำเลิศ เอาเป็นว่าคนเดียวจัดการฝ่ายตรงข้ามได้ทั้งกองทัพ โดยพื้นฐานพระเอกเป็นคนอ่อนโยน ใจดี แต่ตัวตนอีกด้านคือมือสังหารอัจฉริยะที่มีความสุขกับการฆ่าคน กลายเป็นconflictของพระเอกที่ต้องต่อสู้กับความรู้สึกผิดบาปของตัวเอง เขาเครียดกับชีวิตในฐานะฆาตกรมาตลอดและกลัวยูริก้ารับไม่ได้มากที่สุด ประเด็นพระเอกเล่าแค่นี้แหล่ะ ขอพูดถึงประเด็นนางเอกอย่างละเอียดดีกว่า (ฮา)
นางเอกคือผู้หญิงสวยที่ตกเป็นเครื่องมือทางเพศของผู้ชายมาตลอด
ก่อนเจอเคียวชิโร่ ประสบการณ์sexของเธอมีแต่ความกลัวและเจ็บปวด เพื่อมีชีวิตรอดต้องทำตัวโอนอ่อนผ่อนตามเหล่าผู้บัญชาการหื่นกามพวกนั้น การได้พบเคียวชิโร่ในเวอร์ช่วลแมชชีนเป็นดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจเธอเช่นกัน และการได้มีอะไรกับเขา(แม้เป็นแค่ภาพเวอร์ช่วลจำลอง)ทำให้เธอได้ถึงสวรรค์ออกัสซึ่มเป็นครั้งแรก เธอติดใจ
หลังจากนั้นจะรู้สึกว่าเหมือนคู่เซ็กส์จัดมากกว่าคู่รักเพราะเจอกันในระบบเวอร์ช่วลเมื่อไหร่ก็เอากันตลอด (ฮา) ยูริก้ายิ่งนานวันยิ่งเมามันส์กับsexจากเคียวชิโร่ แต่อีกด้านนึงในโลกความเป็นจริงเธอก็ยังตกเป็นเครื่องบำเรอกามของผู้บัญชาการอยู่ มาถึงตรงนี้แหล่ะที่กิ้งก่ารู้สึกว่าเป็นคู่รักที่ใจเด็ดมาก ว่าไงดีละ สามีที่ต้องยอมรับว่ามีชายอื่นเอาภรรยาตัวเองอยู่ข้างนอก กับภรรยาที่ต้องยอมถูกคนอื่นเอาทั้ง ๆ ที่ใจตัวเองมีแต่สามี
แล้วก็เหมือนจะขำ นอกจากยูริก้ามีเรือนร่างสุดsexy ร่างกายเธอยังตอบสนองอย่างดีกับกิจกรรมกาม เรียกว่าใจไปทางร่างกายไปทาง บางครั้งการถูกคนอื่นขืนใจก็ทำให้ร่างกายของเธอรู้สึกดีไปเองตามธรรมชาติ ถึงกับเคยมีคนคอมเมนท์ว่าเธอมีร่างกายที่ขาดผู้ชายไม่ได้ และร่างกายเธอก็มอบความสุขทางเพศให้กับผู้ชายได้มากเหนือหญิงคนอื่น(เป็นเหตุผลที่ทำให้บรรดาผู้ชายติดใจการมีsexกับเธอมากมาย) กลายเป็นconflictของยูริก้าที่ต้องกล้ำกลืนให้คนอื่นขืนใจเพื่อมีชีวิตรอดแต่กลับมีความเซ็กส์จัดเป็นธรรมชาติในตัวเอง
แต่ก็ไม่ใช่ทุกครั้งที่การขืนใจจะทำให้เธอมีความสุข ถ้าได้อ่านทั้งเรื่อง นอกจากเคียวชิโร่แล้วยูริก้าถูกชายอื่นเอาเป็นร้อยครั้งมั้ง -,.-)... ตั้งแต่การกัดฟันสมัครใจยอมถึงการโดนใช้กำลังบังคับข่มขืน เคยถูกนายพลปีศาจข่มขืน30กว่ารอบแล้วโยนลงไปกลางฝูงทาสชายที่อดอยากผู้หญิงมาสิบ ๆ ปี (แต่รอดมาได้ ถ้าเธอโดนจริงนี่ไม่อยากนึกว่าจะเจออะไรแบบไหน....) และอีกมากมายเหลือคณานับ....หนักอ่ะ...แบบว่า อ.คะ เนื้อเรื่องเรียลไปแล้ว...หลายครั้งมันขมขื่น สิ้นหวัง และสังเวช เธอคงฆ่าตัวตายหรือเสียสติไปแล้วถ้าไม่มีแรงผลักดันว่าจะต้องมีชีวิตรอดเพื่อได้พบเคียวชิโร่
อ. ท้าทายความใจเด็ดของศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงคนหนึ่งได้แบบสุด ๆ มาก
เจอconflictของยูริก้าแบบนี้แล้วกิ้งก่ารู้สึกว่าconflictของเคียวชิโร่เด็ก ๆ ไปเลย (ฮา) คงเพราะหนึ่งล่ะกิ้งก่าเป็นผู้หญิง สองconflictเรื่องการฆ่าคนมันมีอยู่ในการ์ตูนหลายเรื่องแล้ว และส่วนตัวคิดว่าการฆ่ายังเป็นการทำร้ายคนอื่น แต่การถูกข่มขืนมันคือถูกคนอื่นทำร้ายตัวเอง ฆ่าคนอื่นได้ยังอาจภูมิใจในความเก่ง แต่โดนข่มขืนไม่มีเรื่องอะไรให้ภูมิใจไหว...(ความจริงในเรื่องก็มีพูดถึงผู้หญิงที่เสพย์ติดเซ็กส์เป็นอาการทางจิตไปเลยนะ จิตใจยูริก้าคงไม่ชอกช้ำขนาดนี้ถ้าเธอเป็นผู้หญิงจำพวกนั้น)
.
นอกจากยูริก้ามีตัวละครหญิงอีกคนหนึ่งที่กิ้งก่าอยากพูดถึง เธอชื่อ"อิซามิ"
(ไม่แน่ใจแหะว่าถูกเปล่า สมมติว่าชื่ออิซามิไปก่อนละกัน)
อิซามิเป็นคนDNAชั้นต่ำที่ถูกส่งมาเป็นแรงงานกสิกรรมในโซนกักกันเพศหญิง ทั้งไร่มีแต่ผู้หญิงที่ทั้งสาว ทั้งเด็กและแก่ มีผู้คุมเป็นทหารฉกรรจ์ แน่นอนว่าพวกนั้นลงมาเลือกผู้หญิงในฟาร์มไปบำเรอกามตัวเองอยู่เนือง ๆ บางครั้งทหารก็สนใจเป้าหมายเป็นเด็กผู้หญิง
อิซามิ หญิงสาววัยรุ่นสุดเซ็กซี่ เธอคือผู้ใหญ่ที่คอยปกป้องเด็ก ๆ พวกนั้นด้วยการเสนอตัวเข้าแลก
ตัวเธอไม่ได้มีความสุขกับsex ไม่ได้ต้องการให้ทหารเอา แต่เพื่อเด็ก ๆ และผลพลอยได้คือการได้รับของตอบแทนเป็นอาหาร เธอนำอาหารมาแบ่งปันให้กับสมาชิกไร่ที่ไม่สามารถทำงานได้เพราะป่วยหรือเสียสติ (กฎการปันอาหารของกองทัพ ถ้าคนเยอะแต่ไร่เก็บเกี่ยวได้น้อยก็จะได้รับอาหารน้อย เพราะฉะนั้นอิซามิต้องหาอาหารจากทางอื่นมาดูแลสมาชิกที่ไม่ก่อให้เกิดงาน) ....แม่พระ ;A;)....(ตอนหลังก็มีเพื่อน ๆ เธอร่วมช่วยด้วยเพราะต้องการลดภาระให้กับร่างกายอิซามิ) ชีวิตผู้หญิงคนนึงที่ไม่มีเรี่ยวแรงต่อสู้ จะมีก็แต่ร่างกาย ที่ถ้าพอทำประโยชน์ได้ก็ไม่อิดเอือนที่จะใช้มันเพื่อคนอื่น อา ความสูงส่งของผู้หญิงอาจจะไม่ใช่แค่ความบริสุทธิ์ทางกายหรอกนะ....
.
.
.
.
เป็นเรื่องที่กิ้งก่าประทับใจมากตรงที่อ.แกเล่นตีใส่ประเด็นหมิ่นเหม่พวกนี้ไม่ยั้งและไม่เก็บงำกันเลยทีเดียว ทั้งการฆ่าคนเป็นผักปลาของเคียวชิโร่และการผ่านชายมาเป็นร้อยของยูริก้า การฆ่า การสำส่อน ผ่านแว่นตาของสังคมมันคือสิ่งผิดศีลธรรมลดคุณค่าสูงส่งของมนุษย์ แต่ทั้งสองคนก็ใช้เพื่อมีชีวิตรอดในโลกที่เอาเปรียบพวกเขาและรอดไปพบกับคนที่ตัวเองรัก
มันเรียลนะ : )
ไม่รู้จะส่งท้ายอะไรนอกจากขอบคุณที่อ่านจนจบค่า ^ ^
ปล. กิ้งก่าชอบที่พระเอกนางเอกที่มีด้านดิบเป็นไปตามธรรมชาติ (บันเทิงต่อการฆ่าฟัน การสมสู่) เพราะฉะนั้นความเป็นมนุษย์ไม่ใช่ว่าเราใสสะอาดปราศจากด้านดิบพวกนั้น แต่เพราะเราสามารถควบคุมด้านดิบพวกนั้นไม่ให้ใช้ออกมาพร่ำเพรื่อหรือผิดต่อตัวเองและคนรอบข้างต่างหากถึงเรียกว่าความเป็นมนุษย์
ในเรื่องมีตัวละครหลายตัวที่จบเห่กับการควบคุมความดิบเถื่อนของตัวเอง อา...สัตว์ดี ๆ นี่เอง (ฮา)
