จูบแรก : Kiss of last

KH2 doujinshi
Riku+Sora
Shonen-ai // Romance

ท้องฟ้าที่นี่ไม่มีแสงดาว

แต่ไม่ว่ามันจะเป็นอย่างไรนายที่อยู่ข้างในก็คงไม่รู้หรอก
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

“อยู่ที่นี่อีกแล้วนะ” บุรุษที่ยากจะเดาได้ว่าหนุ่มหรือแก่ แต่เจ้าของน้ำเสียงที่ทุ้มและสุขุมนั้นต้องผ่านประสบการณ์ชีวิตอันเชี่ยวกรำมายาวนานแน่นอน.......DiZ......ชื่อที่ไม่น่าเป็นชื่อจริง ปกปิดทุกอย่างภายใต้อาภรณ์สีแดงชาดตลอดเวลา

เด็กนี่ก็คงเหมือนกัน….ปกปิดทุกอย่างภายใต้ชุดสีดำอันธการ

ชายในชุดมัมมี่สีแดงห่มผ้าคลุมเดินเข้ามาในห้อง ห้องทรงกลมสีขาวสว่างเหมือนแก่นดวงอาทิตย์ แต่ขาวซีดเย็นเยียบราวใจกลางก้อนน้ำแข็งสุดขอบโลก สิ่งเดียวที่เป็นตำหนิในห้องขาวพิสุทธิ์คือร่างเด็กหนุ่มในชุดดำ อาภรณ์ที่ปกปิดแน่นหนานั่นไม่น่าจะอุ่นพอสำหรับการแช่ตัวเองไว้ในช่องฟรีซขนาดใหญ่อย่างห้องนี้ตลอดเวลา

เขาอาจจะชินกับความหนาวเย็นในตัวเองแล้วกระมัง

 “เธอไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ตลอดเวลานะ ช่วงที่ว่างแบบนี้ออกไปดูอะไรรอบๆเมืองบ้างสิ”
ไม่มีคำตอบกลับมา รู้ได้ทันทีว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่พอใจคำแนะนำที่ทำเหมือนเขาเป็นเด็ก แม้อายุจะใช่แต่ความเย่อหยิ่งทุกอากัปกิริยาและความคิดอันมืดมนในตัวก็สมกับการแสดงออก

เมื่ออยู่ต่อไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ชายชุดแดงปล่อยให้เด็กหนุ่มอยู่ในนั้นเหมือนเดิมตามลำพัง.....กับเพื่อนคนสำคัญที่เงียบงัน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ครั้งแรกที่ได้พบ เด็กหนุ่มคนนี้ราวร่างทรงแห่งความมืดที่โอบอุ้มและชักนำความสิ้นหวัง ในโลกนี้จะมีอะไรหวั่นไหวดวงตาสีมรกตเย็นชาคู่นั้นได้นะ?........คงไม่มี

แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองอาจคิดผิดไป

กระเปาะทรงบัวตูมขนาดใหญ่ที่ขาวผ่องจนแทบกลืนไปกับผนังห้องมีเด็กหนุ่มคนนี้อยู่เคียงข้างเสมอ....หลายต่อหลายเดือน....หรือถึงปีแล้ว?

เขาไม่เคยคิดสนใจริคุมากไปกว่าเพื่อนร่วมอุดมการณ์หรือเรียกให้แย่คือต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์จากกันและกัน การละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวมากกว่านั้นไม่ใช่หน้าที่ แต่ความเป็นไปตรงหน้านี้ดึงดูดความสนใจเกินกว่าจะละเลยได้จริงๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ไม่อยากให้คนข้างในต้องเหงารึ?  หรือเป็นตัวเธอที่ไม่อยากเหงาซะเอง?

เมื่อมีเวลาว่างก็อดมานั่งวิเคราะห์ไม่ได้ นิสัยเสียของนักวิทยาศาตร์หรือนักจิตวิทยา?

ภายใต้ผ้าคาดตาและสีหน้าอันเรียบเฉยนั่นฉันดูไม่ออกหรอกว่าริคุรู้สึกอย่างไร ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ? แต่การกระทำมันขัดกันโดยสิ้นเชิง คอยเคียงข้างราวเฝ้าตลับใส่ผลึกอัญมณีเลอค่า ไม่สิ ต่อให้กองอัญมณีทั้งโลกลงต่อหน้าก็คงดึงสายตาริคุออกจากเด็กหนุ่มในนั้นไม่ได้หรอก  ผู้ครอบครองดวงตาสีมรกตพิสุทธิ์อันเยือกเย็นนั่นไว้ทั้งหมดจะเป็นคนอย่างไรนะ?

ดวงตาสีมรกตพิสุทธิ์.....ใช่สิ สีมรกต.....ถึงตอนนี้ก็ยังจำแสงแวววาวได้ดี สีเขียวเข้มสุกสกาวใสราวผลึก แต่เมื่อฝังอยู่ในเรียวตานั้นกลับดูน่ากลัวแม้ปฏิเสธไม่ได้ว่างดงาม ลูกแก้วคู่สวยที่ได้เห็นเพียงครั้งเดียวก่อนถูกบดบังด้วยผ้าคาดสีทะมึน ต้องการปิดบังอะไรกัน? จากใคร? จากเด็กหนุ่มที่ชื่อโซระนั่น? คงเป็นสิ่งที่ฉันไม่มีวันเข้าใจจนกว่าเจ้าตัวจะเอ่ยบอก........ซึ่งนั่นก็คือตลอดกาล

ยังจำวันแรกที่พบกันได้ชัดเจน  ใต้ท้องฟ้าอันมืดมิด ณ ทางสามแพร่งกลางทุ่งหญ้าที่มองไม่เห็นปลายทาง คนที่ยืนอยู่ข้างเพื่อนเก่าKing Micky......เด็กหนุ่มเจ้าของสีหน้าหยามเหยียดและสายตาแค่นแคะทุกสิ่งบนโลกอย่างน่าชิงชัง กลับยอมรับและตามฉันมาโดยดีเพียงแค่รู้ว่ามีวิธีทำให้เพื่อนของเขาฟื้นคืน......เพื่อนที่เป็นเจ้าชายนิทราอยู่หลังเปลือกกระเปาะขาว ภาพเด็กหนุ่มลางๆราวอยู่ในห้วงฝันนั่นก็เหมือนเด็กทั่วไปที่วิ่งเล่นอยู่ทั่วเมือง   แต่ทำไมถึงมีอำนาจชักนำทุกสิ่งในชีวิตของคนที่ถูกเรียกขานว่าบุตรชายแห่งความมืดได้ขนาดนี้นะ? 

อำนาจ? ฉันใช้คำผิดไปรึเปล่า?

มันน่าจะเป็นคำที่อบอุ่น สว่างใสและดูลึกล้ำมากกว่านี้ ไม่สิ มันเป็นสิ่งที่หาคำใดมานิยามไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

ตัวฉันที่ใช้เวลาทั้งชีวิตเฝ้าวิจัยกลั่นมันให้ออกมาเป็นรูปธรรม แต่สุดท้ายพลังอันยิ่งใหญ่นั่นรับรู้ได้เพียงเฝ้ามอง

มันช่าง........ซาบซึ้ง?

ฉันหวังอยากให้ทั้งคู่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันจริงๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

นี่วันที่เท่าไหร่? เดือนอะไรแล้วนะ?

เวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้ว?

...........แต่ช่างเถอะ

ฉันไม่เห็นอะไรและไม่อยากรับรู้อะไรด้วย เพียงแค่จมอยู่กับความมืดอย่างนี้.....และได้อยู่ข้างๆนายก็พอ

เสียงประตูเปิด?

เสียงฝีเท้า....เพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่พบกันครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ก็จำไม่ได้นั้นเข้ามาในห้อง  เพื่อนในความหมายนี้มันต่างจากคำที่ใช้กับนายมากนัก

“มีข่าวดีน่ะริคุ ฉันพบวิธีที่จะทำให้เพื่อนนายฟื้นได้แล้ว ถ้านายจะยื่นมือเข้าช่วยน่ะนะ”

ถ้าเหรอ? พูดอะไรพล่อยๆ มันไม่มีคำว่าถ้าหรอก

ฉันลุกขึ้นยืน

“ตามมาที่ห้องคอมพิวเตอร์สิ ฉันจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ฟัง” เจ้าของเสียงเดินล่วงหน้าออกไปก่อน สิ้นเสียงประตูปิดลงห้องก็กลับสู่ความเงียบที่มีเพียงฉันกับนายอีกครั้ง

โซระ

ทาบฝ่ามือใต้ผ้าหนังลงบนผนังกระเปาะขนาดใหญ่ที่บรรจุร่างนายไว้ภายใน สัมผัสนั้นเย็นเฉียบราวน้ำแข็งต่างจากไออุ่นที่ถวิลหา อีกไม่นาน.....นายจะได้ออกมา อีกไม่นานหรอก เสียงหัวใจเต้นดังอยู่ในอก ฉันเงี่ยหูฟัง....ใช่....เสียงหัวใจของฉันเอง หัวใจของฉัน

มันเต้นและเจ็บปวดเมื่อไม่กล้าเอ่ยคำว่า แล้วเราจะได้พบกัน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

สีหน้าเรียบเฉยภายใต้ผ้าคาดตาไม่ปรากฏอารมณ์ใด เด็กหนุ่มผมเงินประทับจูบเหนือจุดที่วางฝ่ามือ ซึมซับความเย็นเยียบดั่งสั่งลาว่าเราจะได้อยู่เคียงข้างกันเป็นครั้งสุดท้าย....

.
.
.
.
.
.
- จบ -

โปรดติดตามตอนพิเศษที่ 2 // จูบที่2 : Kiss of begin

 สั้นๆ สั้นเนอะ? หวังว่าช่วงเปลี่ยนมุมมองDizเล่า-ริคุเล่าจะไม่สับสนกันนะคะ (ปล.2ประโยคแรกสุดนั่นของริคุนะ)

ลงจูบที่ 1 ก่อนตามเสียงข้างมากค่ะ เฮ~~~ส่วนจูบที่ 2 จะเป็นยังไงอย่าลืมติดตามกันน้า ซีเรียสมาเยอะละอ่านตบท้ายด้วยอะไรเบาๆหวานๆมั่ง มีอะไรให้สาวๆลัทธิริคุ+โซระวี๊ดวิ้วอุ่นคอแน่ๆ >w<@ เอ้อ เสียใจด้วยนะคิทสึเนะที่ไม่ได้แต่งฟิคเคนชิโร่ (อยากอ่านจริงอ่ะ? ฮาๆๆ) ขอบคุณทุกคอมเมนท์เมื่อเอนทรี่ที่แล้วนะคะ อบอุ่นคับคั่งกันเป็นพิเศษ  อาหารใจชั้นเลิศ กริ๊บกริ้ว >w<@

เกนซี่ - กร๊ากกกก มีแต่คำถามจุกอก เอาเป็นว่าunder constructionหมดเลยจ้า TTwTT@
Nan - 2 ประโยคนั้นเราคิดเองเด้อ บอกว่าชอบก็ดีจั๊ย ดีใจ^^@
ส้ม - ต้องจบภายใน24ชม. เพราะแต่งแล้วจะไม่กล้ากลับมาอ่านซ้ำอีก =[]=;;;
ThuyXIII - ฝึกแต่งไปเรื่อยๆเน้อ แต่ก่อนสำนวนพี่ก็ไม่เป็นสับประรดขลุ่ยเหมือนกัน ^^;; สู้ๆนะจ้ะ
 

อ่ะแฮ่ม เนื่องในโอกาสที่ฟิคหลักจบลงไปได้อย่างสวยงาม(?) แล้วมีหลายประเด็นจากคอมเมนท์ที่น่าสนใจ เรามาทำข้อสอบแฟนพันธุ์แท้ว่าคุณอินกับเนื้อเรื่องได้ถูกต้องขนาดไหนกันดีกว่า

*คำเตือน* หากต้องการเมนท์ฟิค กรุณาเม้นท์เก็บไว้ก่อนอ่านข้อสอบต่อไปนี้ค่ะ.....

1. โซระกลับร่างมาในชุด?
- ก. ก่อนหน้าชุดไหน กลับมาชุดนั้น (10แต้ม)
- ข. ล่อนจ้อน (0 แต้ม)
- ค. ชุดเคนชิโร่ (-10 แต้ม)

2. พิศาล?
- ก. ตบเพราะรัก ห่วงนะรู้มั้ย (10 แต้ม)
- ข. ตบเพราะซาดิสท์ (0 แต้ม)
- ค. แปลว่าไรคะ? เกิดไม่ทัน (-10 แต้ม) << คะแนนหมั่นไส้

3. ริคุตบโซระ?
- ก. ติดข้างฝา (0 แต้ม) ไอ้โหด
- ข. ต่อยสิ อย่างแมน (-10 แต้ม)
- ค. หน้าหัน (10 แต้ม)

4. โซระคืนร่างเดิมแบบ?
- ก. ตื่นมาตอนเช้าก็กลับร่างแล้วซะงั้น (10 แต้ม)
- ข. ควงคทา เต๊ะท่าโมเอะ เปล่งแสงแว่บๆ (-10 แต้ม)
- ค. รับจูบจากริคุ จร๊วบบบบบบบบบบ (0 แต้ม)

5. หลังจากถูกริคุตบ โซระ...?
- ก. ร้องไห้ (10 แต้ม)
- ข. ถูกจับกด (0 แต้ม)
- ค. .....ตาย (-10 แต้ม)

6. ริคุเข้าห้องนอนแล้ว?
- ก. อาบน้ำ (10 แต้ม)
- ข. หลับ (0 แต้ม)
- ค. เพาะกล้าม (-10 แต้ม)

.

.

.

เฉลย (กด ctrl+A)

100 แต้ม :: เกรียน
40 แต้มขึ้นไป :: ขอบคุณที่อ่านอย่างตั้งใจค่า >w<
30 - 0 แต้ม :: อ่านบรรทัดเว้นบรรทัด?
0 - ติดลบ :: แกไม่ได้อ่านฟิคฉันสักกะคำเลยใช่มั้ย???? =[]=!!!

edit @ 23 Nov 2007 00:15:03 by EGUANAฟ้าประทาน