เอาล่ะค่ะ นี่ก็เป็นฟิคตอนสุดท้ายแล้วหมดก็อกด้วยประการละทั้งปวง สั่งลาด้วยพล็อตเบาๆหวานๆ(ไม่ใช่โรคภัย)^^@ ขอบคุณทุกคนหนักๆอีกครั้งที่ติดตามกันมาโดยตลอด

ขอบคุณหลายๆเด้อค่า~~!!!

แล้วเจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อชาติต้องการ(?)และอีกิ้งก่าคึกพอ >w<@/~

ตอนพิเศษที่ 2

จูบที่2 : Kiss of begin

KH2 doujinshi
Riku+Sora
Shonen-ai // Romance

- ห้องนอนโซระ ยามบ่ายหย่อนคล้อย –
.
.
.
.
.

“ริคุ ขอกอดหน่อยสิ”

เจ้าของชื่อที่ถูกเรียกผละสายตาจากตัวหนังสือตรงหน้า  มองเพื่อนตัวเล็กจ้องตาแป้วตรงมา

หลังจากเหตุการณ์ 15วัน ดูเหมือนโซระจะติดใจกับการกอดเป็นพิเศษ ริคุไม่ได้รังเกียจแต่ก็ไม่คิดว่าเป็นเรื่องปกติ โดยเฉพาะตัวเขาที่ร้างการสัมผัสคนอื่นด้วยวิธีนี้มาตั้งแต่จำความได้

“นะ นะ~~~” โซระอ้อนเหมือนลูกหมาพูดภาษาคน หรือว่ามนต์Keychainนั่นยังไม่หมดกัน?
“เอาก็เอา” ถอนหายใจเฮือกนึง ริคุย้ายหนังสือออกจากหน้าตัก จัดท่าทางให้สะดวกกับคนที่จะเข้ามาสวมกอด

โซระโผเข้าหาริคุที่นั่งอยู่กับพื้นอย่างไม่เกรงใจ ซุกหน้าลงแผงอกกว้าง แขนเรียวโอบรอบร่างหนาราวกอดตุ๊กตาหมีตัวโตๆ โซระออกแรงรัดคนในวงแขนแน่นด้วยความหมั่นเขี้ยวจนเจ้าของร่างตำหนิ นับวันจะยิ่งกอดแรงขึ้นๆ
“ฉันต้องอ่านหนังสือสอบนะ”
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อยู่อย่างนี้ก็อ่านได้นี่นา”
จริงอย่างที่ร่างเล็กว่า แค่อ่านหนังสือนอกเวลาจะอยู่ท่าไหนก็ได้แค่มองเห็นตัวหนังสือเป็นพอ โซระกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนหนำใจก็ผลิกตัวหันหลังให้ ยึดอกเป็นพนักยึดตักเป็นที่นั่ง ร่างริคุกลายเป็นเปลส่วนตัวไปแล้ว
“….โซระ.....”
“อยู่อย่างนี้นะ ไม่กวนละๆ” โซระยุกยิกไปมาจนหามุมเหมาะๆได้ ผมทรงหนามปัดทั่วหน้าริคุน่ารำคาญแต่มันนิ่มสลวยขัดกับภาพลักษณ์นัก กลิ่นหอมของไอแดดแผ่ออกมาจางๆทำให้เผลอรู้สึกดี

จนแน่ใจว่าหัวไม่เลยคางคนข้างหลังไปบดบังสายตา ร่างเล็กจอมวิสาสะจัดแจงมือของเปลส่วนตัวให้ถือหนังสือในลักษณะโอบตัวเองไว้ เอนตัวเบียดไออุ่นอย่างสบายใจ ไม่มีเหตุผลอะไรมากไปกว่ารู้สึกสบายดีที่มีร่างใหญ่นี้แนบชิด
.
.
.
.
.

บ่อยๆที่โซระยุ่มย่ามความเป็นส่วนตัวของริคุแบบนี้ ถูกห้ามบ้างด่าบ้างถ้าน่ารำคาญเกินเหตุ แต่ส่วนใหญ่มักได้ในสิ่งที่หวัง ฉันอาจตามใจหมอนี่มากเกินไป ริคุคิด ไม่ถูกโรคกับสีหน้าระบายยิ้มนี่จริงๆ สู้ไม่ได้เลย

เด็กหนุ่มผมเงินนั่งเป็นเปลจำเป็นอย่างที่เพื่อนตัวเล็กต้องการ พูดตามตรงว่าน้ำหนักร่างนั้นไม่รบกวนตัวเขาสักนิดแต่สักพักเจ้าตัวดีเริ่มขยับยุกยิกไปมาในวงแขน
“...........โซระ........” ริคุยานเสียง เรียกความเกรงใจจากคนบนตัก
“งือ~~~~” โซระครางกลับมาแทนคำตอบเหมือนแมวตัวเขื่อง ผลิกตัวเข้ามากอดเอวร่างสูงแน่น
“ฉันจะอ่านหนังสือนะ ถ้ากวนล่ะก็ไปนอนบนเตียงไป” เปลจำเป็นออกปากไล่ ฝ่ามือกว้างผลักไสศรีษะเล็กๆให้พ้นจากอกตัว
“อีกนี๊ดนึง~~~~~” ร่างเล็กบนตักดื้อดึง ส่งเสียงประท้วงเหมือนเด็กขี้เซาถูกลากออกจากเตียงตอนเช้าตรู่ แม้โดนผลักให้ออกห่างแต่แขนเล็กๆก็ยังโอบรัดไม่ปล่อย ดูท่าความเอาแต่ใจครั้งนี้จะรับมือได้ลำบาก....ยิ่งริคุไม่ได้รังเกียจด้วยแล้ว

“โอเคๆ ฉันยอมแพ้ จะทำอะไรก็ทำ” เปลจำเป็นปิดหนังสือในมือลงแล้วโยนไปบนกระเป๋าข้างตัว คืนนี้หลับดึกสักหน่อยจะเป็นไร โซระยิ้มร่าไม่มีวี่แววสำนึกว่าก่อกวนจนเพื่อนไม่ได้อ่านหนังสือสอบ

ซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองเกินไปแล้วล่ะมั้ง?

โซระโถมตัวเข้าหาเต็มที่เมื่อโอกาสเปิดจนร่างริคุแทบไถลลงพื้นถ้าไม่พิงหลังกับขอบเตียงไว้  ร่างบางวางหัวบนไหล่กว้าง รดลมหายใจใส่ลำคอเปลือยจนรู้สึกแปลกๆ
“ริคุกอดฉันด้วยสิ” โซระเรียกร้องเจือออกคำสั่ง
เด็กหนุ่มที่ถูกทับทำตามแต่โดยดี รัดเอวบางด้วยวงแขนใหญ่ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิดลำตัว ปกติคงโกรธไปแล้วถ้าถูกสั่งจู้จี้จุกจิกแบบนี้ แต่นี่เขารู้สึกดีด้วยทุกอย่างเลยเป็นไปแบบเลยตามเลย

พอเข้าใจอยู่หรอกว่าทำไมถึงชอบให้กอด ริคุคิด ไซ้จมูกลงปอยผมที่กรุ่นกลิ่นหอมของไอแดด
.
.
.
.
.

“โซระ ริคุ! ลงมาทานข้าวเย็นกันเร็ว”

“แม่นายเรียกพวกเราแล้วน่ะ” ริคุบอกซ้ำเมื่อคนบนร่างทำหูทวนลม
“ไม่เอา! อย่าพึ่งปล่อยนะ” ร่างเล็กรัดแขนแน่นขึ้น
“ต้องกอดขนาดไหนถึงจะพอใจ โลภจริง”
“ยี้~~~!” โซระร้องเสียงยีฟันประท้วงเมื่อถูกตำหนิ พวกเขาอยู่อย่างนี้มาสักพักใหญ่ๆแล้วแต่ดูเหมือนความต้องการของเจ้าตัวเล็กจะไม่มีทางเติมเต็มได้เลย

“ฉันยังอยากอยู่อย่างนี้ต่อ”
“ค่อยกอดกันอีกทีหลังก็ได้” ริคุพูด กระดากปากเล็กน้อยกับข้อเสนอของตัวเอง”เดี๋ยวแม่นายก็ขึ้นมาดุหรอก”
“แต่ว่า......” เด็กเอาแต่ใจไม่พูดต่อเพราะนึกข้ออ้างอะไรมาเถียงไม่ออก หากปล่อยให้เรียกซ้ำเรียกซากเขาและเพื่อนอาจจะถูกแม่ดุจริงๆ โซระทำหน้าบู้บี้เหมือนเด็กประถม ผละตัวออกจากร่างใหญ่อย่างไม่เต็มใจ สีหน้าแสดงความเสียดายชัดเจนยิ่งกว่าเขียนลงกระดาษแล้วแปะบนหน้าผาก

ซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองเกินไปแล้วล่ะมั้ง? 

ริคุคว้าข้อมือเล็กฉุดไม่ให้ลุกไปพ้นตัว คนถูกดึงสงสัยว่าทำไมเพื่อนที่พึ่งเอ่ยปากไล่กลับรั้งตัวเขาไว้? โซระมองกลับมาด้วยสายตาฉงน
“ถ้ากอดจะยังไม่พอล่ะก็นะ....”เพียงออกแรงดึงเบาๆร่างเพื่อนตัวเล็กก็โน้มตัวตามลงมา
.
.
.
.
.
ริมฝีปากบางรู้สึกถึงความร้อนที่นุ่มนวลนาบทับ เห็นใบหน้าเพื่อนสนิทใกล้ ใกล้มากอย่างที่ไม่เคยคาดถึง  ยาวจัง.......ขนตาริคุเรียงเป็นแพสวยขนาดนี้เชียว?  เปลือกตาสีขาวนวลเปิดขึ้น ลูกแก้วเขียวมรกตคู่สวยแวววาวราวส่องแสงจากภายในจ้องกลับมา หัวใจในอกโซระเต้นโครมคราม
“นายนี่ไม่ยอมหลับตาเลยนะ”
“อ่ะ...เอ๋.....”

เมื่อกี้? เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นน่ะ

ฉับพลันใบหน้าโซระแดงซ่านไปถึงใบหู ม่ะ เมื่อกี้....เมื่อกี้เขากับริคุ............................

“ปาก.....ปากเราชนกัน?”
“เรียกไม่เข้าท่าเลย” หนุ่มผมเงินเอ่ยตำหนิ มือกว้างประคองศรีษะคนตรงหน้าให้โน้มเข้ามาใกล้อีกครั้ง ประทับริมฝีปากซ้ำลงจุดเดิม คราวนี้กลีบปากโซระเผยอออกเล็กน้อย รู้สึกถึงความชุ่มชื้นและไอร้อนรุกล้ำเข้ามา หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกจากอก
.
.
.
.
.
“นี่จะลงมากันได้รึยัง? แม่เรียกหลายครั้งแล้วนะ!”

“ครับ จะลงไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับ” แขกในห้องลูกชายตะโกนกลับไป ริคุลุกขึ้นจากที่ แต่ตัวเจ้าของห้องยังนั่งแผล่ะราวหุ่นกระบอกไร้สายเชิด

......................เมื่อกี้....ฉันกับริคุ.......................................จูบกัน...........????

ร่างบางลอยตามทิศที่ไหล่ถูกดึง เพื่อนผมเงินฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน
“ไปได้แล้ว จะนั่งเบลอไปถึงเมื่อไหร่”
“รอ รอด้วยสิ!” ร่างสูงลับไปจากกรอบประตูแล้ว โซระรีบจัดแจงสำรวจตัวเองลวกๆ จูบเมื่อกี้ทำให้ตัวเขามีอะไรเปลี่ยนไปให้ผิดสังเกตรึเปล่า? นอกจากใบหน้าที่แดงยิ่งกว่าพระอาทิตย์พลบค่ำ

แทนการกอดเหรอ? มันไม่เหมือนการกอดเลยนะ ไอ้ความรู้สึกแปลกๆนี่มันอะไร?

แต่ว่า.................

.....................................................อาจจะติดใจแล้วสิ

.

.

.

-END-

จูบแรก : Kiss of last ชื่อฟิคตอนพิเศษที่ 1 ในเอนทรี่ก่อน คำว่าKiss of Last เป็นไปตามความรู้สึกของริคุค่ะ เพราะหลังจากนั้นริคุตัดสินใจไม่เจอกับโซระอีก(โอ้ว ทำได้ให้โล่ห์) จริงๆแล้วริคุจะตัดสินใจหลังจากเป็นหงอกดำแล้วแต่นี่ก็อารมณ์ เป็นลางสังหรณ์~~~ (ใครครวญทำนองตามได้(อายุ)คุณแน่มาก!) ส่วนรอยที่ทิ้งไว้จะเป็นลังโคม เบนเซ่หรือมิสทีนต้องถามพระเจ้าโนมูระแล้วล่ะ ยี่ห้อหลังๆนี่แนวหน้า(ชายแดน)ทั้งน้าน~~~

จูบที่2 : Kiss of begin ชื่อฟิคตอนพิเศษที่ 2 เป็นไปตามชื่ออีกเช่นกัน Beginเรื่องอะไรนั้น...?หึๆๆ คู๊~~~คุๆๆ ต้องไปถามเจ้าตัวคนที่ติดใจ(?)ล่ะ  แต่งจูบที่2นี่สนุกมากเพราะใช้สมองน้อยกว่าตอนอื่นๆที่ผ่านมา ฮา

.

.

.

TEST

เป็นไปตามคาดกับแบบทดสอบเมื่อเอนทรี่ก่อน ว่ามันจะดึงความสนใจและฟิลไปจากฟิคโดยสิ้นเชิง ว่ะ55(มานึกเสียใจทีหลังว่าไม่น่าลงเล้ย~~~~ซะงั้น ) ยังไงก็ขอบคุณสำหรับทุกคนที่เข้าร่วมทำข้อสอบป่วยๆนั่นนะคะ ฮา 2 ข้อที่ดูพลาดกันคือ 1.โซระกลับร่างมาในชุด? และ  3.ริคุตบโซระ?

ข้อ1.โซระกลับมาในชุดเดิมเด้อ~~~Nanบอกว่ากิ้งก่าไม่ได้บรรยายถึงเสื้อผ้าแต่กิ้งก่าก็ไม่ได้บรรยายว่าล่อนจ้อนนี่นา =[]=@ ไม่อย่างนั้นคำตอบของข้อ5.ต้องเปลี่ยนเป็น ข. แน่ๆ กร๊าก ข้อ3.พิศาลด้วยรักตบแค่หน้าหันจ้า ยังไม่ถึงขั้นบี้ติดข้างฝา ย้อนกลับไปอ่านใหม่ได้ว่า "จนเกือบกระแทกผนัง" สงสัยข้อสันนิษฐานของรามิเอลจะเป็นจริงว่าสายตาจะไปไวกับคำว่ากระแทกผนัง มากกว่า

เกรียน มีไว้สำหรับผู้ได้100คะแนนถูกแล้วน้า~~~ส้มเอ้ย นากิเอ้ย เหตุผลเป็นไปตามที่มิสเตอร์ถั่ว กีจังและส้ม(ที่มาเห็นธรรมตอนหลัง)เพราะ 6 ข้อเต็ม 60 คะแนน ใครทำได้100นี่นับว่าเกรียนเทพ

.

.

.

Talk

Ramiel : เห็นภาพริคุขึ้นไปนั่งกกบนPodเอาคีย์เบลดไล่เขี่ยDiZที่เข้ามาใกล้เลยแหะ
Mikan : ตอบแบบสายพลังK.....กรูมั่นใจว่าต้องออกมาเป็นโซระใส่ชุดเคนชิโร่ถูกริคุต่อยหน้ากระแทกข้างฝาตายแหงๆ......(แน่นอนว่าอีริคุต้องเพาะกล้ามอยู่ในห้อง)
KItsune : ได้แล้ว!! นี่ไงล่ะเกรียนเทพ100แต้ม =[]=

T : เอ ในฟิคนี้DiZมีตรงไหนน่าสงสารหว่า 0w0
Nagi : คงปิดตาเพราะกลัวตัวเองอดทนไม่ไหว เห็นหน้าโซระแล้ววิ่งไปกระโดดกอดมั้ง =[]= "สายตาเขาโกหกไม่ได้" "ฉันปิดตาเพื่อหนีจากความจริง เพราะสายตาฉันโกหกไม่ได้.....มันบอกว่ารักนาย" (อ่อก!!!!!! เบิก~~กระโถน~~!!!)
Glinda : แสดงว่าอย่างน้อยก็ไม่ได้อ่านคำสั่งของโจทย์ ฮา

FFr : ตอบได้ตามใจฉัน คะแนนไม่มีผลกับค่าใดๆในการดำเนินชีวิตทั้งปวงจ้า ^^
Nan : อุ....อย่างนี้เราควรปรับปรุงฟิคหลักยังไงมั่งล่ะเนี่ย? วี๊ดวิ้วอุ่นคอหมายถึงได้ร้องวี๊ดวิ้วออกกายบริหารหลอดเสียงจ้า แต่จะอ่านเงียบๆก็ไม่ว่ากัน ฮา
Mercutery : โซระนี่.......ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย~~~ (เพลงบอกอายุagain...)

มิสเตอร์ถั่ว : ฟิคตอน2นี่มีจูบจริงไม่ติงนังแล้วน้า ^^
Genzo : ตอบตามใจฉันนี่เห็นแนวฟิคมาแต่ไกลเลยนะ ฮาๆ
Kanompang : นั่นสิ พี่ว่าแล้วว่าTestนั่นต้องเบรกฟิลฟิค แต่ก็ยังดื้อลง กร๊าก TT[]TT

Keechan : ฟืคตอนแรกดราม่าเด้อมาเบาหวาน(?)ตอน2นี้แล ลุงDiZสาววายสะดิ้งลืมวัยในชุดแดงชาด...God....
Mikan return : บอกแล้วว่ากล้ามใหญ่หัวใจสะออน ฮา
ThuyXIII : DiZกับริคุ......(ต่อมจิ้นบอด........ปิ้ว~~~)
Xehanort-AnotherX : 120.....ซุปเปอร์เกรียนเทพ....ทำได้ไง? =[]=;

.

.

.

ปล.ตอนนี้กิ้งก่ามีPSPเล่นแร้ว เฮ้~~~(บาฮะให้ยืมมา ขอบคุณมากกกก ซาบซึ้งพันล้านมหามหึ ) เล่นFF7CCอยู่ เฮ้~~~ติดลมบน มีโครงการเก็บเนื้อเก็บตัวเก็บตังค์ถอยมาเป็นเจ้าของเองสักเครื่อง เครื่องบ้าอาร้ายถูกใจสิ้นดี TTwTT@ ขอตัวแว่บไปเล่นต่อก่อนล่ะก๊า~~~

ปล.2 แซคน่ารักโคตร ป๋าเซ.....................หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ริคุเป็นร่างภาคอวตารของป๋านี่แน่ๆๆร้อยล้าน%!!!!!!!!!!!!!!!! แซคก็ให้ฟิลโซร้า~~โซระ จิ้นเซฟี่+แซคเป็นริคุ+โซระยามเบญจเพศได้มั้ยเนี่ย? กร๊าก

edit @ 26 Nov 2007 04:29:55 by EGUANAฟ้าประทาน