EGUANAฟ้าประทาน View my profile

 วันนี้กิ้งก่าได้รับเมลล์จากน้องคนหนึ่ง ที่กำลังลังเลว่าจะเลือกการวาดการ์ตูนที่รักหรือการเรียนดี
กิ้งก่าเห็นว่าน่าสนใจและเคยคิดเรื่องนี้มาหลายตลบแล้ว สบโอกาสก็ขอมาแปะให้อ่านกันเลยละกันน่อ ^^

 

[น้องถามมา]

 พี่ยังจำหนูได้ป่าวค่ะ
 
หนูเคยเมล์ถึงพี่เมื่อ 2 ปีก่อนได้มั้งค่ะ
 
คือตอนนี้หนูมีเรื่องอยากจะปรึกษาอีกแล้ว ไม่รู้จะไปถามใคร
เพราะไม่มีคนใกล้ตัวที่บ้าการ์ตูนแล้วก็ชอบวาดรูปอย่างหนู ( ไม่ได้ว่าพี่นะ = =; )
ตอนนี้หนูอยู่ม. 5 ใกล้จะเตรียมเอ็นท์แล้ว
แต่เพราะการที่เป็นคนเพ้อฝันวันๆเอาแต่วาดรูปทำให้ผลการเรียนแบบว่าไม่เอาอ่าว
 
ส่วนเรื่องวาดรูปก็ยังไม่ถึงไหน ไม่เคยประกวด ไม่ค่อยเป็นเรื่องเป็นราว
 
หนูรู้ตัวว่าตัวเองชอบวาดรูปแต่เมื่อมันยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง
ครอบครัวหนูเลยเห็นว่าจะส่งหนูไปติวเอ็นท์มากกว่าเรียนวาดรูป
 เพราะถ้าหนูสอบตรงวาดรูปไม่ติดก็จะหมดอนาคต
 
 
+++++หนูอยากรู้ว่าพี่ทำยังไงค่ะถึงได้เรียนไปพร้อมกับทำในสิ่งที่เรารักไปด้วยแบบไม่ส่งผลให้เสียอย่างใดอย่างหนึ่งค่ะ+++++

พี่มีเวลาวาดรูปบ่อยมั้ย? 
แล้วถ้าฝันอยากเป็นนักวาดการ์ตูนเราควรจะ มุทะลุแบบหัวชนฝาดี
หรือว่าวาดแค่พอคลายเครียด เมื่อมีโอกาสค่อยคว้า ทำยังไงถึงจะมีโอกาสประสบความสำเร็จมากกว่ากันคะ
ไม่ต้องถึงกับมีการ์ตูนเป็นเรื่องของตัวเองก็ได้
แค่ได้วาดการ์ตูนแต่ก็สามารถทำงานใช้ชีวิตแบบปกติได้แบบพี่อ่ะค่ะ
 
 ช่วยตอบหนูหน่อย เอาแบบแนวความคิดของพี่ก็ได้
 ขอโทษที่บ่นให้ฟังนะค่ะ  แต่ไม่รู้จะปรึกษาใครแล้วจริงๆ
 

 

[กิ้งก่าตอบ]

 

สวัสดีจ้ะ


+++++หนูอยากรู้ว่าพี่ทำยังไงค่ะถึงได้เรียนไปพร้อมกับทำในสิ่งที่เรารักไปด้วยแบบไม่ส่งผลให้เสียอย่างใดอย่างหนึ่งค่ะ+++++


บอกได้เลยว่าพี่เองก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จในการเรียนเท่าไหร่
เพราะพี่น่ะ ไม่ตั้งใจเรียนเอาซะเลย ซึ่งเป็นตัวอย่างที่แย่มากๆ =[]=;;
พี่มีผลการเรียนที่ดีมาตลอดจนถึงม.ต้น แล้วแย่ลงเรื่อยๆตั้งแต่ม.5-มหาลัย
ตอนนี้พี่จบปริญญาตรีแล้ว แต่ก็ช้ากว่าเพื่อนไปหนึ่งปี
และเร็วๆนี้พี่ก็มีสอบวัดระดับอีกมากมาย แต่พี่ก็เตรียมตัวน้อยกว่าชาวบ้านหลายโยชน์นัก

พี่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเลยจ้ะ TTwTT

แต่พี่ก็มีอุดมคติอย่างนึงว่าพี่จะไม่ทิ้งการเรียนเด็ดขาด

แม้ตอนนี้จะยังให้ความสำคัญมันเป็นที่ 1 ไม่ได้ (คือขยันไม่พอนั่นเองแหล่ะ)

.

.

.


เรื่องการเลือกระหว่าง วาดรูป หรือเรียนนั้น เป็นการดีที่คนเราจะมีความฝันและพยายามไปให้ถึงมัน
แต่ต้องไม่ลืมว่าขณะที่ตามองฟ้า ขาของเรายังอยู่บนพื้นดินที่เรียกว่าความจริงเสมอ
ความจริงที่ว่าจะอยู่กับเราตลอดไปนั่นคือ ชีวิตของเรานั่นเอง
พี่บอกได้เต็มปากเต็มคำ
ว่าอาชีพนักเขียนการ์ตูนในไทยไม่มีหลักประกันว่าสามารถหาเลี้ยงตัวเองได้เลย

ถ้าเราคิดว่า"สักวันเราจะดัง สักวันเราจะหาเงินได้มหาศาลเหมือนนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่น"

นักเขียนการ์ตูนก็คืออาชีพหนึ่ง ที่แข่งขันกับความพอใจของตลาด

เราไม่มีหลักประกันว่างานเราจะมีคนนิยมชมชอบมากน้อยขนาดไหน
จากบรรดานักเขียนหลายแสนหลายล้านคนทั่วเกาะญี่ปุ่น คนที่ประสบความสำเร็จให้รู้จักมีไม่ถึง 1%
(ลองถามตัวเองดูนะคะว่ารู้จักนักเขียนการ์ตูนกี่คน)

เราลองมามองในมุมมองของพ่อแม่บ้าง
น้องคือลูกสาว พี่ว่าพ่อแม่ยิ่งเป็นห่วงว่าอนาคตน้องจะดูแลหาเลี้ยงตัวเองได้มีความสุขสบายดีอย่างไร
อาชีพคือสิ่งหนึ่งที่สร้างหลักประกันเพราะมันหาเงินเลี้ยงเรา
พูดตามตรง ถ้าพี่เป็นแม่คน พี่ไม่อยากให้ลูกเป็นนักเขียนการ์ตูน  เพราะพี่กลัวลูกลำบาก

พี่ไม่ได้บอกว่านักวาดรูปไม่มีทางประสบความสำเร็จ
แต่บอกว่า การประสบความสำเร็จนั้นใช้ ความเสี่ยง มากขนาดไหน

 

--- แล้วควรทิ้งการวาดไปเหรอ? ---

ไม่นี่คะ ไม่ต้องทิ้ง
เราเจอสิ่งที่เราชอบ สิ่งที่เราทำแล้วมีความสุข  นับว่าดีกว่าหลายคนที่อยู่ไปวันๆมากนัก
แต่การวาดไม่จำเป็นต้องเลือก ณ ตอนนี้ ขณะนี้
พี่เชื่อว่าความรักในการวาดของน้องยังติดตัวต่อไปอีกนาน
และน้องวาดได้ตราบเท่าที่ยังมีมือและมีชีวิตอยู่ เพราะฉะนั้น เรายังมีเวลาอยู่กับมันอีกมากมาย

คำแนะนำของพี่ ซึ่งพี่ยึดถือมันอยู่ในตอนนี้ คือ

1. จะเรียนในสายวิชาให้จบ และหาอาชีพที่มั่นคง
2. จะวาดรูปต่อไป ต่อไป

ข้อ 1 จะทำให้พี่มีหลักประกันในการดำเนินชีวิต มันจะหาเลี้ยงพี่ได้ ชีวิตพี่จะไม่ลำบาก
และได้รับการยอมรับจากคนอื่น พี่ว่าชีวิตอาจไม่โสภาเท่าไหร่ถ้ามีคนรู้จักรอบข้างแค่นแคะดูถูกเรา
เรื่องฐานะการเงินหรืออาชีพ

พี่จะทำข้อ 1 ให้ดี เพื่อเป็นฐานมั่นคงในข้อ 2

พี่ชอบวาดรูป พี่เลิกมันไม่ได้หรอก
พี่ตั้งสัตย์กับตัวเอง ว่าสิ่งที่พี่ชอบห้ามนำเรื่องเดือดร้อนมาให้พี่เด็ดขาด พี่จะไม่อดอยากเพื่อวาดรูป
(เจ็บป่วยเอาเงินไหนรักษา? จะดูแลพ่อแม่ยามแก่เฒ่าได้อย่างไร? ครอบครัวเราในอนาคต?)

สิ่งที่เราชอบจะต้องให้ความสุขกับเราเสมอ หากทุกอย่างรอบตัวเราพร้อม(เงิน อาชีพ)
เราก็วาดรูปได้อย่างสบายใจ แม้เวลาอาจจะถูกริดรอนไปสักหน่อย พี่ว่าคุ้ม

เท่ากับ ณ ตอนนั้น พี่มีอาชีพที่มั่นคง และพี่วาดรูปต่อไป
หากสักวันโอกาสเข้ามา งานวาดภาพมีชื่อเสียง ได้เงินเหมาะสม เลี้ยงดูเราได้
เราก็เลิกอาชีพนั้นแล้วหันมาวาดรูปอย่างเดียวก็ได้

เราจะไม่ยอมให้ชีวิตมีช่วงเวลาที่ลำบากเด็ดขาด

สรุปว่า

เรียนไปเถอะค่ะ ^^ เรียนให้จบ

แล้วก็วาดรูปไปควบคู่กัน หากเราจัดการเวลาได้ ทั้งสองอย่างไม่มีปัญหาแน่นอน
อย่างที่น้องว่า วาดเพื่อสนุก คลายเครียด สั่งสมประสบการณ์ มีโอกาสแล้วค่อยคว้า

เมื่อตอนต้นพี่บอกว่าการเรียนพี่ไม่ดีนัก แต่พี่ไม่เคยทิ้งมันนะ
ถึงคะแนนออกมาลุ่มๆดอนๆ พี่ก็จะเรียนให้จบ สอบให้ผ่านให้ได้
เคยมีหลายคนบอกพี่ว่า"ลาออกไปวาดการ์ตูนดีกว่าม้าง" พี่ค้านหัวชนฝาเลย ฮา

ไม่เอาย่ะ ฉันจะเรียน


ที่สำคัญ ถึงพี่จะไม่ขยันกับการเรียนนัก แต่พี่สนุกกับสายที่พี่เรียนนะ
ทุกอย่างมันมีความน่าสนใจในตัวทั้งนั้นแหล่ะ
ขอให้น้องหาสายวิชาที่ตัวเองสนใจและชอบให้ได้นะคะ
กำไรอันดับหนึ่งของชีวิต คือความสนุกในทุกสิ่งที่เราทำแหล่ะค่ะ ^^

ตอบซะยาวเลย อ่าก แต่เรืองพวกนี้พี่คิดมานานแล้วล่ะ

สบโอกาสได้เล่าให้คนอื่นฟังเลย ฮา
หวังว่าคำแนะนำของพี่จะช่วยน้องพิจารณาอะไรและมีประโยชน์ได้บ้างนะคะ

ขอให้โชคดีค่ะ ^^

.

.

.

EGUANA

  • ตอนนี้อยากโฮกเรื่องเทตจัง (Koike Teppei)ลงบลอกมากๆเลย แต่ท่าจะกินเวลายาวใช้ได้ ไว้ก่อนละกัน
  • แนน~~~กิ้งก่าได้รับเมลล์แล้วน้า ขอบคุณมากๆ แต่ยังไม่ได้ตอบเลย กรี๊ด TT[]TT เอาไว้หาเวลาเหมาะๆบิลด์อารมณ์ตอบนะ (มั่นใจว่าจะตอบยาวหลายกิโลแน่ๆ)
  • เรื่องโดKH 10 years ago ตัดสินใจจะทำละ ฮา ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นเมื่อเอนทรี่ที่แล้วนะคะ หลังจากลังเลว่าจะทิ้งหรือสานต่อดี ตอนนี้ก็ตัดสินใจได้ละ ^^ (แต่ออกเมื่อไหร่...งื้อ....ไม่รู้)
    .
    .
  • ขอบคุณที่แวะเวียนเข้ามาอ่าน เมนท์ เอนทรี่นี้มากๆเลยค่ะ แล้วเจอกันใหม่เอนทรี่หน้านะคะ บายๆ~~
  • ปล. คุณหมออิจูอิน บอมบาเย่~~~~~~~~~~~~~!!!! \( TT[]TT )/

 

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีค่ะทุกคน หนูก้อเปงคนรักการวาดรูปคนหนึ่งเหมือนกันค่ะ วาดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอยู่นั่น พ่อ-แม่ก้อบ่นไป
"จะวาดรูปไปทำไม วาดแล้วมันฉลาดขึ้นไหมถ้าฉลาดขึ้นนะฉันจะให้แกวาดรูปทั้งวันเลย"
แต่ก้อนะ หนูก้อยังตั้งใจเรียนและตั้งใจวาดรูปต่อไปค่ะ คือให้แบ่งเวลาเป็น(แต่อย่าเหมือนหนูนะ กลางวันเรียนทั้งวัน ก่อนนอนแอบฝึกวาดรูป)แค่นี้แหละค่ะbig smile

#14 By เด็กรักการวาดรูป (58.9.97.38) on 2008-03-01 19:21

=w=; แจ่มมากหลาย อ่านแล้วกินใจค่ะ เห็นด้วยอย่างแรง
เพราะเราก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ปัญหาแบบนี้เจอบ่อยๆ = =;
เหมือนกับที่เค้าให้กรอกแบบสอบถามว่า"โตขึ้นอยากเป็นอะไร"จะตอบว่าจะเป็นนักเขียนการ์ตูนมันก็กระไรๆอยู่นะ =w=;...

#13 By [Sayoko™ ] on 2008-03-01 19:19

ชีวิตตัวเองในตอนนี้เลยค่ะ เหอๆ
แต่ก่อนเวลามีใครมาบอกว่าความฝันกับความจริงมันคือเส้นขนาน จะโกรธมาก
แต่ตอนนี้เริ่มยอมรับได้แล้ว พยายามเปิดหูเปิดตากว้างขึ้น

ชอบมากเลยค่ะ "สิ่งที่เราชอบจะต้องให้ความสุขกับเราเสมอ"
ตอนนี้ก็กำลังทำแบบนั้นให้ได้ค่ะconfused smile

เอนทรี่นี้โดนใจจริงๆ Hot!

#12 By Step*Lunar on 2008-03-01 18:58

โดน... T Tb+
อ่านแล้วสะท้อนชีวิต...
ผมชอบวาดรุปมากๆแต่เรื่องเรียนเป็นอะไรที่ไม่ถนัด
ผลการเรียนเห็นทีไรจะเป็นลม(แน่เหรอ?)
นี้ก็ต้องไปสอบซ่อมอีก sad smile<<น่าน...
ทุกวันนี้ก็พยายามแล้วนะ= ="
พยายามที่จะทำสองอย่างให้ดีๆ(สิท่าจะยาก)
เอาดรากอนบอลไปเยยครับTwTb
Hot! Hot! Hot!
อ่านแล้วโดนมากๆเลยค่ะ เหมือนชีวิตตัวเองเล๊ย =[]= แล้วจะรอโดคิงด้อมฮาร์ทนะค่ะ ชอบมากๆ

#10 By :::[[Hisoka]]::: on 2008-03-01 18:40

Hot! Hot!
ช่วยให้ดราก้อนบอลค่ะ เราก็คิดเรื่องนี้อยู่บ้าง
อ่านคำตอบพี่กิ้งแล้วโดนใจจริงๆค่ะ มันปักกลางใจเลย

#9 By Misaki_Eroi*2 on 2008-03-01 18:32

ทางเดินชีวิตของพี่คล้ายกับของหนูเลยค่ะ

เจอเอนทรี่แบบนี้แล้วมันสะอึกตัวเองบอกไม่ถูกแฮะ แต่ดีและมีประโยชน์สำหรับน้องๆมากเลยนะ Hot!

#8 By Lavenya on 2008-03-01 18:22

ขอมอบให้เลยฮะHot!
(เอาไป ครบ7ลูกแล้วขอพรกับเทพมังกือซะ เอ๊ย!)
เหมือนตัวเองโดนมาเลย
ว่าจะทิ้งหรือไม่ทิ้งTT___TT
อ่านแล้วเป้นคำแนะนำ+กำลังใจเลยง่ะ
ขอบคุงพี่กิ้งมากฮะ

#6 By -Zean-志不亮 on 2008-03-01 18:21

เรื่องนี้ก็เป็นปัญหาหนักอกหนักใจของคนชอบการ์ตูนทุกยุดทุกสมัยล่ะนะ...แต่ก็อย่างว่า ความฝันมันต้องดูความจริงเป็นองค์ประกอบด้วย...

แปะให้Hot! Hot! สร้างสรรค์ คร้าบบบบconfused smile

#7 By Joey_kung on 2008-03-01 18:21

ขอบคุงค่าพี่กิ้ง ต้องขอบคุงมากๆนะคะ
เพราะหนูก็เจอปังหาเดียวกันค่ะ
หนูเป็นคนชอบวาดการ์ตูนมากๆเคยฝันว่าจะเป็นนักวาดการ์ตุนเลยค่ะ
แต่หนูเป็นคนวาดไม่สวย ชอบโดนพี่สาวว่าเส้นแข็งไป
แต่ก็ยังหาทางแก้ไม่ได้
เรื่องเรียนก็ไม่ได้ดีมาก ถือว่าอยู่ในระดับกลางๆ
พอมาอ่านแล้วก็พบว่ายังมีคนที่เจอแบบเราอยู่
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ

#5 By Meladus (58.8.123.214) on 2008-03-01 18:19

เอาดราก้อนบอลไปเลยคะพี่กิ้ง! ><Hot!


เชื่อว่ากรณีที่น้องเค้าถามพี่กิ้งมา เป็นปัญหาใหญ่ของใครอีกหลายคน รวมทั้งโค่ด้วย แต่ทางนี้ยังดีกว่าน้องเขา เพราะอย่างน้อยพ่อแม่เราก็สนับสนุน แล้วก็อยากให้วาดต่อไปด้วย โค่คิดว่าตัวเองโชคดีนะที่มีพ่อแม่เข้าใจ(และแอบโอตาคุนิดๆกับทั้งบ้าน ฮา)

เกรดกับปริญญาไม่ใช้ตัววัดผลชีวิต เรียนๆไปซักวันมันก็ลืม ชีวิตจริงๆของคนมันเริ่มที่เรียนจบต่างหาก บางคนตอนเรียนเทพแสนเทพ เอทุกตัวสี่ตลอด โตมาไปขายเต้าหู้เต้าฮวยยังมีคะ คนหลั่นล้ากับการวาดรูปโดยไม่ไม่ค่อยแฮปปี้กับการเรียน แล้วประสบผลสำเร็จในชีวิตก็มี อ่ะ แค่โค่ไม่ได้บอกให้ไม่ตั้งใจเรียนนะ = [] = แฮ่ โค่ว่านะ ไอคิวมันต้องคู่กับอีคิว ถ้าเกิดมีอะไรซักอย่างมากเกินไปจนมันไม่สมดุลกัน นั่นล่ะ ชีวิตพังแน่ๆ ^^ ดังนั้น วาดรูปต่อไปนะคะทาเคชิ!

อ๊ะ พี่กิ้งออกโดวว~ *[]* จะรอเวลาสอยเน้อ~

#4 By -CoColu- on 2008-03-01 18:05

ขอบคุณพี่กิ้งมากเลยครับที่ให้คำแนะนำดีๆอย่างนี้
พอส่งเมลล์เรื่องโดไปพี่ตอบเลยรู้ว่าพี่อยู่หน้าคอม รีบเข้ามาดูบล็อคทันที

ตอนนี้ผมก็วาดๆ ผลการเรียนก็ออกมาลุ่มๆดอนๆ ตอนช่วงก่อนหน้านี้สามปี ที่วาดยังไม่จริงจัง ผลการเรียนของผมเป็นที่คาดหวังของคนในบ้าน
เพราะดีกว่าพี่และน้อง
จนถึงตอนนี้กลับกลายเป็นแย่ที่สุด
ตอนนี้ผมเรียนอยู่ม.3กำลังจะขึ้นม.4
และกำลังรอผลที่จะออกในวันที่9ครับ
ก็กำลังใจจากรุ่นพี่เพื่อนๆรุ่นน้องทุกคนมากมาย เลยคิดว่า ต้องผ่านตรงนี้ไปให้ได้

เคยคิดจะพยายามทำขึ้นมาหลายหน พอมันล้มเหลวผมก็ปล่อยมันทิ้งไป

สำหรับสิ่งที่พี่กิ้งบอกมาในวันนี้ผมเองก็นึก ในช่วงพักใช่ว่าจะวาดรูปไม่ได้นี่นา..

พี่กิ้งคือคนที่ผมปลื้มมากๆและอยากยกเป็นแบบอย่าง
ถึงตอนนี้
และที่ได้อ่านมา ผมจะพยายามนะครับ จะพยายามในการเรียน และจะพยายามในเรื่องวาดรูป เพราะผมทิ้งอย่างใดอย่างหนึ่งไห้ได้เหมือนพี่กิ้งครับ>_<

สุดท้าย ขอบคุณพระเจ้าที่พี่กิ้งตัดสินใจทำโด 10 years ago อยากได้~>//<

ปล.2 อยากเจอพี่กิ้งอีกจัง มีโอกาสเจอครั้งแรกก็งานCPก่อนหน้านี้อ่ะครับ >//< ตอนเจอพี่กำลังวาดรูปอยู่เลย สุดยอดจริงๆ
ตอนแรกตกใจที่พี่กิ้งอัพตอนเย็นๆ(ปกติอัพดึกๆ 555)

เอนทรี่นี้อ่านแล้วแอบฉึกๆกลางใจหลายข้อ โอย โดนคะพี่กิ้ง ให้ดราก้อนบอล 3 ดวง>w<Hot! Hot! Hot!

อ่ะ โด 10 ปี---- แล้วจะรอนะคะ แฮ่ๆๆ

#2 By [chrno,charnox] - Fearless on 2008-03-01 17:51

ขอจิ้มได้มั้ยคะ... Hot! (<< ได้ข่าวว่ามันจิ้มแบบไม่ต้องรอคำตอบ = =') เห็นด้วยกับความคิดของพี่กิ้งก่านะคะที่ว่าเราไม่จำเป็นต้องโยนสิ่งที่เราชอบทิ้ง แต่ในขณะเดียวก็ไม่ควรปล่อยให้มันนำความเดือดร้อนมาสู่ชีวิตด้วย(ถ้าทำแล้วลำบากจะทำทำไมเนอะ... =w=''')

ลป. แอบไปดูเอนทรีก่อน... คิดถึงโดพี่กิ้งก่าจัง... ไม่ได้ไปซื้อเล้ย... ฮือ... TTwTT

#1 By Irregulars on 2008-03-01 17:43