EGUANAฟ้าประทาน View my profile

สวัสดีค่ะ ในที่สุดซีรี่ย์ยัยหนูจอมเอ๋อ ฯ ก็ยืดยาวมาจนถึงตอนที่ 25 แล้วนะคะ Surprised
 
จากเอนทรี่นี้ไปกิ้งก่าตัดสินใจเปิดรับคอมเมนท์ เพราะอยากอ่านเมนท์และมองว่าเรื่องมาไกลถึงประมาณนี้แล้ว ความคิดเห็นต่อเรื่องราวหรือตัวละครของท่านผู้อ่านคงค่อนข้างโอเคระดับหนึ่งแล้วล่ะ (ก็เกรงใจอยู่ว่าตัวคุณชายเองจะเข้ามาอ่านรึเปล่า เป็นไปได้ก็อยากระวังไม่ให้มีเมนท์ด่วนสรุปตัวพี่คุณชายเขาเกินไป) แต่ก็ดูตามสถานการณ์ ถ้ามีอะไรน่ากังวลก็คงจะปิดคอมเมนท์อีกล่ะค่ะ ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน (ฮา)
 
เล่าต่อนะคะ
 
+++++++++++++++++++
 
 
ปิดเกมส์ (?)
 
หลังจากตอนที่แล้ว (24) กิ้งก่าทำโอกาสหลุดลอยหายไปเหมือนตัดสายป่านว่าวในมือด้วยมือตัวเอง...
 
ก็ได้แต่ยอมรับความจริงเงียบ ๆ ...
 
 
คิดว่าคงไม่มีโอกาสจากพี่คุณชายอีกต่อไปแล้วล่ะ เจออย่างนี้เข้าไปเขาคงไม่อยากได้รับการติดต่อหรือข้อความอะไรจากเราแล้วหรอก ยิ่งเขาจะพิจารณาเรื่องความรักของเรามั้ยยิ่งไม่ต้องพูดถึง ทำไงต่อไปล่ะ ?
 
นั่นน่ะสิ (ฮา)
 
ก็ไม่เคยมีเหตุการณ์อะไรทำนองนี้เกิดขึ้นมาในชีวิตมาก่อน ก็เลยว่าตามฟิลลิ่งและโลจิคกิ้ง ๆ ของตัวเองไป คือ
 
ไหน ๆ ก็ไหน ๆ
 
 
ก็อย่างที่ว่าไป ก่อนหน้านี้กิ้งก่าระมัดระวังมาตลอด คำพูดอะไรที่คิดว่าเกินความเป็นเพื่อนร่วมงานก็เก็บไว้กับตัว แต่ตอนนี้ทำนองว่ายืนอยู่ชิดริมขอบเหวละ กระเถิบไปไกลมากกว่านี้ไม่ได้ละ มีอะไรอยากบอกก็บอกออกไปจากใจเลยละกัน (เหมือนนักโทษประหารที่อยากบอกอะไรกับเพชฌฆาตเป็นครั้งสุดท้าย) 
 
บอกเรื่องอะไรดี ? 
 
อืม...
 
มานั่งนึกอีกที เรายังไม่เคยบอกว่ารักพี่เขาจากปากตัวเองเลย ?
 
เหตุการณ์ตอนสารภาพรัก(ตอนที่ 16)นั้นกิ้งก่าก็ไม่ได้บอก เพราะพี่เขาชิงพูดดักคอมาก่อน แต่เรื่องพวกนี้ได้ยินจากปากเรากับเขาเข้าใจหรือพูดเอาเองมันไม่เหมือนกัน อืม บอกไปชัด ๆ ตรง ๆ สักครั้งตอนนี้ละกัน กิ้งก่าเลยส่งsmsไป "หนูชอบพี่ค่ะ มาเป็นคนรักกันเถอะนะคะ"
 
เถรตรงได้อีก (ฮา)
 
คือไม่รู้จะเยิ่นเย้ออะไรแล้วไง ความรู้สึกนี้พี่คุณชายก็รู้ ๆ กันอยู่ เราจะมาเล่นแง่หรือเลี่ยงวารีก็ประหลาด บอกไปตรง ๆ ละกัน ส่งไปก็ทำใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ว่าพี่เขาจะด่าหรือส่งอะไรต่อว่ากลับมา.....เงียบแหะ
 
ก็เลยส่งไปอีก (ได้ใจ ? ฮา) "คิดถึงพี่มากเลยค่ะ" , "อยากเจอพี่มากที่สุดเลยนะคะ" อะไรทำนองนั้น
 
ส่งไปเรื่อย ๆ หลายรอบพี่เขาก็ไม่มีอะไรตอบรับกลับมาเลย จากที่กิ้งก่าส่งไปแบบตื่นเต้นเพราะเตรียมใจถูกด่าหรือโมโหกลับก็เริ่มเลิกตื่นเต้นละ กลายเป็นคิดว่าเมื่อไหร่พี่เขาจะตอบอะไรกลับมาสักที (ฮา) ส่งไปวันละครั้งสองครั้ง(แบบห่าง ๆ กัน) ตอนส่งก็ระวังเรื่องเวลา ให้อยู่ในช่วง 9 โมงเช้าถึงสามทุ่ม ไม่ให้กวนเวลาพี่เขาพักผ่อนนอนหลับ
 
ตอนนี้ประเด็นคือกิ้งก่ารออยู่ว่าพี่เขาจะตอบอะไรมา จะได้รู้ว่าตัวเองต้องไปยังไงต่อ (ไม่ว่าทางดีหรือร้าย)

พี่ท่านก็ไม่ตอบมาสักอย่าง
 
ผ่านไป 3-4 วันมั้ง ก็ อืม....หมดมุก (ฮา) ตอนนั้นไม่รู้จะส่งข้อความอะไรไปหาแล้ว หลัก ๆ ก็ รักนะ มาเป็นคนรักกันเถอะ คิดถึง อยากเจอ อย่างอื่นนึกไม่ออก จะให้repeatเรื่องเดิมซ้ำก็ดูโข่ง ๆ ชอบกล แต่ก็ไม่อยากเงียบหายไปเอง ในขณะเดียวกันจะให้ดันทุรังส่งข้อความต่อไปทั้งที่ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรก็ไม่อยากเหมือนกัน
 
โลจิคกิ้ง ๆ จึงทำงานอีกครั้ง โดยคิดว่า...งั้นก็ส่งข้อความแบบที่พี่เขาจะโมโหแน่ ๆ กลับมาก็สิ้นเรื่อง

ให้พี่เขาด่าหรือมีข้อความทำนองว่า "ไม่ต้องส่งsmsมาอีกนะ" เราจะได้เลิกส่งได้อย่างสบายใจ Embarassed (ถามตัวเอง /เอาอะไรมาคิดวะเนี่ย ?) คิดได้อย่างนี้ก็ลงมือทำ ส่งข้อความไปให้... "อีตาบ้อง" , "งี่เง่า" , "อีตาเพี้ยน" (โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน ไม่ควรทำตามอย่างยิ่ง)
 
 
 
ส่งไป 2-3 ครั้ง ผลที่ได้ก็คือพี่เขาโทรมา.....ด่าเช็ด
 
 
 
เจอโมโหตามคาดแบบไม่มีอะไรให้ต้องสงสารเลยค่ะ (ฮา)
 
 
ตอนนั้นส่งข้อความสุดท้ายไปปุ๊บ พี่เขาโทรมาด่าปั๊บแบบ...เช็ดเรี่ยมจริง ๆ ด่าแบบ...ใครสอนเด็กนอกด่าคนอย่างนี้เนี่ย ? ครบเครื่องสุด ๆ ในแบบที่ว่าขนาดกิ้งก่าอยู่ไทยมาตลอดยังไม่เคยใช้คำด่าครบครันเต็มสูบเท่าพี่เขาหนนี้เลย เรียกว่ากางสาราณุกรมคำหยาบมาด่ากันเลยทีเดียว (วันนั้นกิ้งก่าอยู่ในห้องนอนตอนหัวค่ำ มีคุณป้าอยู่ด้วย ห้องก็เล็กจิ๋วเดียว ไอ้เราจะบอกคุณชายว่าขอเวลาออกจากห้องไปคุยที่อื่นหน่อยก็ไม่มีช่องเลย พี่ท่านสวดมาอย่างยาวและดังลั่น มั่นใจมากว่าคุณป้ากิ้งก่าได้ยินหมด เขาถึงกับปีนหนีขึ้นเตียงและทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเลยทีเดียว)
 
ก็เรียกได้ว่า...กิ้งก่าถูกด่าระเบิดเช่นนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต (ฮา)
 
นอกจากคำด่าก็...มีการขู่ด้วย บอกว่ารู้มั้ยว่าเขาเป็นใคร เขารู้จักบ้านเรานะ (รู้จักบ้านเราด้วยเหรอ ?) เขาจะส่งตำรวจหรือคนมาถล่มเราได้นะ (อะไรนะ ?) ตอนนั้นในหัวกิ้งก่าก็คิดว่า เอิ่ม...ขนาดนั้นเลยเร้อ ถ้าคิดในแง่ว่าเราก็แค่ส่งsmsไปหาเขาวันละครั้งสองครั้งเอง เรียกว่าที่ทำไปคิดแหล่ะว่าพี่เขาจะโมโห แต่ไม่คิดว่าจะได้รับความโมโหกลับมาเกินคาดขนาดนี้ (ไม่รู้สิว่าคนทั่วไปเขาจะอะไรประมาณนี้แบบพี่คุณชายกันรึเปล่า ?) ตอนนั้นก็คิดว่าพี่เขาคงโกรธจัดตรงที่เราส่งไปว่าเขาติ๊ง ต้อง บ้อง เพี้ยน ละมั้ง 
 
พี่เขาก็ด่ายาว ที่ตอนแรกมีแต่คำหยาบกับคำขู่ ตอนหลัง ๆ ค่อยมีเนื้อหาแผลมออกมา บอกว่าเขาจะหลับจะนอนก็ส่งข้อความตื๊ด ๆ ไปกวนอยู่ได้ (อ้าว อุตส่าห์ระวังเรื่องเวลาแล้วนะนั่น)
 
อะไรก็ตามแต่ พี่ท่านได้พูดจนพอก็วางสายจบไป กิ้งก่าก็รับฟังแบบไม่ได้เถียงหรือแก้ตัวอะไร ถือว่าภารกิจเสร็จสิ้น ได้ผลลัพท์อย่างที่ตั้งใจ คืนนั้นนอนน้ำตาไหลนิดหน่อยแล้วก็โอเคว่าไม่มีอะไรค้างคาละ ถือว่าเราไม่มีธุระอะไรกับพี่เขาอีกต่อไป ปิดเกมส์ให้ชัดเจนด้วยมือตัวเองไปเรียบร้อย
 
 
 
+++++++++++++++++++
 
 
Life go on ?
ผ่านไปอาทิตย์เศษ ๆ มั้ง
 
เหตุการณ์น้ำท่วมผ่านไปเรียบร้อย กิ้งก่าก็ยังไปมหาลัยทุกวัน อาจารย์ประจำตัวกิ้งก่า(อ.K)ที่หายไปเพราะเรื่องน้ำท่วมก็กลับมาทำงานที่ชั้น 8 ตามปกติ ส่วนกิ้งก่าก็อยู่ชั้นอื่นที่ไม่ใช่ชั้น 8 เหมือนเดิม เรียกว่าจากที่เคยนั่งทำงานอยู่ที่ชั้นนั้น ก็เปลี่ยนเป็นได้ขึ้นวันละครั้งสองครั้งสั้น ๆ เพื่อไปคุยและทำธุระให้ท่านอ.K 

 
ปิดเกมส์ชัดเจนเรียบร้อยแล้วสบายใจ
 
 
ก็....เป็นคนอะไรอย่างนี้แหล่ะ (ฮา)
 
ไม่ได้อวดเก่งหรืออะไร บางคนอาจสงสัยว่า เฮ้ย ความจริงกิ้งก่าอาจจะเฮิร์ทจะตายชักแต่มาแต่งเรื่องเหมือนตัวเอง everything is alright สร้างภาพรึเปล่า ? ก็...ไม่ได้แต่งเรื่อง เป็นแบบนี้จริง ๆ ก็ในเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามโลจิค เราตั้งใจให้เขาโกรธเขาเกลียด ได้ผลอย่างที่คาดมันก็จบ ทำนองนั้น กิ้งก่าเป็นพวกผลลัพท์จะว่ายังไงอีกเรื่องนะ สมหวังก็ได้ ผิดหวังก็ได้ ขอแค่ใจเราไม่รู้สึกค้างคาแล้วก็พอ
 
หลังจากโดนพี่คุณชายโทรมาด่าครั้งนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก ไม่ได้เจอหน้ากันเลย ถึงกิ้งก่าต้องขึ้นไปหาท่านอ.Kที่ชั้น 8 บ้างก็ไม่จำเป็นว่าจะได้เจอพี่เขาเสมอ (แล้วแต่ดวงและจังหวะ ซึ่งยังไม่เกิด)
 
แล้วเรื่องราวก็เดินต่อมาเมื่อวันหนึ่ง กิ้งก่าออกมาทำธุระนอกคณะให้อ.K (ก็คือถนนข้าง ๆ คณะแหล่ะ ไม่ไกล)
 
ขณะที่กำลังร่าเริงไปตามเรื่องตามราว จู่ ๆ
 
พี่คุณชายก็หักเลี้ยวออกมาจากซอกตึก
 
 
 
เรียกว่าเป็นการพบกันครั้งแรกหลังจากโทรศัพท์ด่าระเบิดครั้งนั้นเลยล่ะ แบบบังเอิญ...มั้ง กิ้งก่าก็...แว้ก กระทันหันมาก ไม่ได้ตั้งตัว และไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเจอกันข้างนอกแบบนี้ ขณะกำลังนึกว่าจะทำตัวหรือทำหน้ายังไงดีอยู่นั้น
 
 
 
ทักเรา (?)
 
 
ทักแบบนี้แหล่ะ (ฮา) แล้วก็เดินลิ่ว ๆ จากไป ตอนนั้นกิ้งก่าทันแค่ได้ถามว่าพี่เข้าคณะด้วยเหรอคะเท่านั้น พี่เขาก็ตอบแค่ อื้ม! จบ
 
ตอนนั้นกิ้งก่ารู้สึกยังไงน่ะเหรอ...
 
 
ดีใจเป็นยิ่งนัก ทำไมพี่ช่างเป็นคนที่ดีเช่นนี้ (??)
 
 
โลจิคกิ้ง ๆ ทำงานอะเกน (เอิ้ก)
 
ในแง่ที่ว่า ผู้ชายที่ขู่จะเอาตำรวจมากระทืบเราได้คงเกลียดน้ำหน้าเราลึกสุดหยั่งแล้วเลยมั้ง แต่...พี่คุณชายก็ยังมีน้ำใจทักเรา! แถมเป็นการพบกันข้างนอกในที่ ๆ ไม่จำเป็นต้องทักกันตามมารยาทสังคมด้วยก็ได้ (คือถ้าเจอกันในคณะหรือห้องทำงานที่มีอ.ท่านหรือคนอื่น ๆ อยู่ กิ้งก่าก็พอเข้าใจว่าบางทีต่อให้เกลียดกันก็ยังจำเป็นต้องทักเพื่อไม่ให้คนอื่นผิดสังเกตุ) กิ้งก่าคงเอาตัวเองเป็นbaseด้วยมั้งว่าถ้ากิ้งก่าเกลียดหรือไม่ชอบใครแล้ว การต้องเจอกับคนนั้นข้างนอก(หรือที่ไหน ๆ ก็ตามแต่) เลี่ยงได้เป็นเลี่ยง หลบได้เป็นหลบ ไม่อยากมาเปลืองความรู้สึกมาอดทนมองหน้า เดินสวน หรือฝืนออกปากทักทายกันหรอก
 
แต่ไม่ว่าความจริงแล้วพี่คุณชายจะทักกิ้งก่าด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม กิ้งก่าก็รู้สึกดีใจที่มันไม่ได้ออกมาแย่เท่าที่กิ้งก่าจะทำใส่คนอื่นหากต้องอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน (ฮา) เลยขอรู้สึกไปว่าตัวเองได้รับน้ำใจจากคุณชายเขาละกัน การที่ต้องฝืนมีน้ำใจ(ไม่ว่าจะมากหรือน้อยนิดขนาดไหน)กับคนที่ตัวเองเกลียดและไม่ได้มีผลประโยชน์ด้วยนั้นเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์มากเลยนะ
 
ก็ขอบคุณที่...ทั้ง ๆ ที่กิ้งก่าทำเรื่องแย่จนโกรธเรารุนแรงขนาดนั้น คุณชายก็ยังไม่เกลียดชังเราถึงขีดสุด
หรือต่อให้เกลียดชังกิ้งก่าถึงขีดสุด แต่ก็ยังมีน้ำใจมองหน้าและทักกันได้
 
ตอนนั้น....กิ้งก่าจึงตัดสินใจว่า
 
ฉันจะต้องตอบแทนสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากพี่เขาครั้งนี้ (เข้าโหมดนกกระเรียนแทนคุณ) 
 
 
 
 
 
 
แต่จะตอบแทนยังไง สิ่งดี ๆ ที่ว่าคือแบบไหน (แล้วมันจะดีจริงรึเปล่า ฮา) ติดต่อตามอ่านตอนหน้านะคะ Money mouth

edit @ 17 Mar 2013 07:31:49 by EGUANAฟ้าประทาน

Comment

Comment:

Tweet

ขอแก้คำผิดนิดหนึ่งนะ
เลี่ยงวารี จริง ๆ ต้องเป็น เลี่ยงบาลี จ้า


พี่เค้าคงไม่ได้โกรธจริงจังหรอก
แต่เป็นธรรมดาของคนมีปม พอไปสะกิดเรื่องที่ทำให้รู้สึกว่าเค้าเป็นคนไม่ได้เรื่อง (เพี้ยน ติ๊งติ๊อง)
เลยวีนแตก
คหสต.

#5 By พี่โอ๋ (103.51.64.80) on 2016-06-14 12:40

//วิ่งมาเม้นสะดุดเปลือกกล้วย(?)
อ่า...ในที่สุดก็เปิดเม้นเเล้ว T T
ตอนนี้สุดยอดเลยครับ ทำให้ผมดูเเล้วรู้สึกว่าพี่กิ้งเป็นคนที่นิสัยน่ารักจริงๆตามเม้นข้างบนเลย เเถมคิดอะไรไม่เหมือนใครด้วยนะครับเนี้ย  confused smile  (ฮา) อ่านเเล้วรู้สึกอบอุ่นจริงๆ
จากตอนนี้ผมก็นั่งอ่านอย่างมึนๆ นั่งกินข้าวอยู่หน้าจอ รู้สึกว่าพี่กิ้งเป็นคนที่ไม่เหมือนใครครับ เป็นผมผมไม่กล้าอ่ะ เเต่พี่นี่สุดยอดเลย ><b (//พี่กิ้งส่งสายตาอำมหิตมา)
เเอบสงสัย(พร้อมเสียวหลัง)พี่กิ้งจะตอบเเทนยังไงอ่ะครับ(พี่...พี่กิ้งคงจะไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอกมั้ง...ฮา) ติดตามตอนต่อไปคร้าบบผม confused smile

#4 By jay (103.7.57.18|171.6.137.79) on 2013-03-18 11:05

ึิคือ... เราคิดว่าพี่คุณชายคงมีเหตุผลอื่นด้วยรึเปล่าคะที่โทรมาสวดขนาดนั้น ถ้าจำกัดเวลาส่งsmsไม่เกิน3ทุ่มก็ไม่น่าจะโมโหขนาดขู่เรียกตำรวจนะคะ เท่าที่อ่านมาพี่คุณชายดูเป็นคนมีเหตุผลพอตัวเลย เี่ราว่าต้องมีเหตุผลอื่นมาประกอบด้วยถึงทำให้เขาหลุดปานนั้น สู้ๆแล้วกันค่ะ sad smile sad smile

#3 By KJ (103.7.57.18|203.188.238.29) on 2013-03-18 08:17

ดีมาก ในที่สุดก็เปิดคอมเม้นท์ซะที
( Hot! Hot! )
รอติดตามตอนต่อไป

#2 By Nirankas on 2013-03-17 19:29

คุณกิ้งก่านิสัยน่ารักมากค่ะ จากที่อ่านมาเรื่อยๆcry
อ่านแล้วก็ขำๆรู้สึกคู่นี้น่ารัก สู้ๆนะคะ
คุณชายไม่น่าจะเกลียดถึงขีดสุดหรอกค่ะconfused smile
Hot! Hot! Hot!

#1 By ♣nekoDemo2n♣ on 2013-03-17 15:51